LDH

Inne nazwy: LD, Dehydrogenaza mleczanowa, LDH całkowita, izoenzymy LDH
Oficjalna nazwa: Dehydrogenaza mleczanowa całkowita i izoenzymy
Powiązane badania: CK, CK-MB, Troponiny, Mioglobina, Wskaźniki funkcji wątroby

W jakich przypadkach badanie jest wykonywane?
W jakich przypadkach badanie jest zlecane?

Co oznacza wynik?

Co jeszcze należy wiedzieć?
 



W jakich przypadkach badanie jest wykonywane? 

Obecnie aktywność LDH jest wykorzystywana głównie jako ogólny wskaźnik świadczący o obecności i ciężkości ostrego lub przewlekłego uszkodzenia tkanek; czasem służy też do oceny przebiegu niektórych chorób przewlekłych, takich jak nowotwory, choroby nerek i choroby wątroby. Dawniej oznaczano LDH w celu rozpoznania i monitorowania przebiegu zawału serca, obecnie oznacza w tym celu troponinę. Izoenzymy LDH mogą być pomocne w różnicowaniu lokalizacji uszkodzenia, ale takie badanie wykonywane jest bardzo rzadko.

do góry

W jakich przypadkach badanie jest zlecane? 

Lekarz może zlecić oznaczenia całkowitej aktywności LDH (razem z innymi testami laboratoryjnymi) jako badanie przesiewowe przy podejrzeniu uszkodzenia komórek lub tkanek. Jeśli całkowita aktywność LDH jest podwyższona, lekarz może zlecić oznaczenie izoenzymów LDH lub, najczęściej, inne badania (np. ALT, AST lub ALP), które pomogą określić przyczynę uszkodzenia i ocenić, jakiego narządu ono dotyczy. W przypadku zdiagnozowania ostrej lub przewlekłej choroby, LDH może służyć do oceny jej przebiegu; wtedy lekarz zleca badanie regularnie.

Czasem oznaczenie LDH zleca się w celu monitorowania uszkodzenia spowodowanego urazem mięśni oraz w ocenie niedokrwistości (anemii) hemolitycznej (tzn. spowodowanej rozpadem krwinek czerwonych, które albo są zbyt wrażliwe, albo ulegają mechanicznemu uszkodzeniu, np. przez sztuczną zastawkę serca).
Dawniej zdarzało się oznaczanie LDH i izoenzymów LDH wraz z CK i CK-MB u pacjenta z objawami zawału serca. Obecnie zamiast LDH zleca się badanie troponiny, w niektórych sytuacjach stężenie CK-MB.

do góry

Co oznacza wynik?

UWAGA: Dla tego oznaczenia nie ustalono standardowych przedziałów referencyjnych. Ze względu na to, że wartości referencyjne zależą od wielu czynników takich jak: wiek, płeć, badana populacja, metoda oznaczenia, wyniki przedstawione jako wartości liczbowe mają różne znaczenie w różnych laboratoriach. Wynik powinien zawierać przedział referencyjny dla konkretnego oznaczenia. LabTests Online zaleca, aby pacjent przedyskutował wyniki testu z lekarzem. Dodatkowe informacje na temat przedziałów referencyjnych są dostępne w rozdziale Przedziały referencyjne i ich znaczenie.

Podwyższona aktywność LDH i zmiany proporcji izoenzymów LDH wskazują zwykle na uszkodzenie tkanek. Najczęściej na skutek uszkodzenia komórek aktywność LDH wzrasta, po pewnym czasie osiąga maksimum, a następnie spada. Przykładowo, u pacjenta z zawałem serca całkowita aktywność LDH we krwi wzrośnie po 24 - 48 godzinach, osiągnie maksimum po 2 - 3 dniach i wróci do wartości wyjściowych po 10 - 14 dniach. Aktywność LDH jest podwyższona w wielu różnych schorzeniach, co wynika z obecności LDH w wielu tkankach.

Wzrost aktywności LDH może nastąpić w następujących sytuacjach:

  • udar mózgowy
  • leki: znieczulające, aspiryna, prokainamid, środki narkotyczne, alkohol
  • niedokrwistość hemolityczna
  • niedokrwistość złośliwa (megaloblastyczna)
  • mononukleoza zakaźna
  • zawał krezki, zator tętnicy płucnej (martwica tkanek)
  • choroby nerek
  • choroby wątroby
  • dystrofia mięśniowa
  • zapalenie trzustki
  • rak jądra, chłoniaki i niektóre inne nowotwory.

W niektórych przewlekłych i postępujących chorobach oraz u osób przyjmujących niektóre leki może utrzymywać się nieznacznie podwyższona aktywność LDH.
Niska lub prawidłowa aktywność LDH zwykle nie stanowi problemu. Może wystąpić u niektórych osób, które zażywają duże dawki witaminy C.

do góry

Co jeszcze należy wiedzieć? 

Wiele czynników nie związanych z patologią może wpłynąć na poziom LDH, na przykład:

  • Znaczny wysiłek fizyczny może spowodować czasowy wzrost LDH.
  • Fałszywie zawyżony wynik LDH może być spowodowany przez hemolizę pobranej krwi z powodu nieprawidłowego postępowania z próbką, nieprawidłowej temperatury albo trudności w pobraniu krwi.
  • U pacjentów z wysoką liczbą płytek krwi aktywność LDH jest fałszywie zawyżona i nie oddaje rzeczywistej aktywności LDH u pacjenta.

do góry


Treść tego artykułu była ostatnio modyfikowana11.07.2012

This website is certified by Health On the Net Foundation. Click to verify. This site complies with the HONcode standard for trustworthy health information:
verify here.