Białko całkowite

Inne nazwy: TP
Oficjalna nazwa: Białko całkowite
Powiązane badania: Albumina, Wskaźniki funkcji wątroby, Elektroforeza i immunofiksacja

W jakich przypadkach badanie jest wykonywane?
W jakich przypadkach badanie jest zlecane?

Co oznacza wynik?

Co jeszcze należy wiedzieć?

 

W jakich przypadkach badanie jest wykonywane? 

Oznaczenie stężenia białka całkowitego może odzwierciedlać stan odżywienia, lub wskazywać na choroby nerek, wątroby oraz wiele innych schorzeń. Jeżeli wynik oznaczenia białka całkowitego jest nieprawidłowy, należy wykonać dalsze badania w celu rozpoznania przyczyn tego stanu.

do góry
 

W jakich przypadkach badanie jest zlecane? 

Oznaczenie białka całkowitego jest wykorzystywane w celu uzyskania ogólnych informacji na temat stanu zdrowia lub stanu odżywienia pacjenta, na przykład po utracie wagi. Oznaczenie to wykonuje się również w połączeniu z innymi badaniami, w celu ustalenia czy u pacjenta występują objawy wskazujące na zaburzenia pracy wątroby lub nerek, jak również w celu poznania przyczyny nieprawidłowego zbierania się płynu w tkankach (obrzęki).

do góry
 

Co oznacza wynik?

UWAGA: Dla tego oznaczenia nie ustalono standardowych zakresów referencyjnych. Ze względu na to, że wartości referencyjne zalezą od wielu czynników takich jak: wiek, płeć, badana populacja, metoda oznaczenia, wyniki przedstawione jako wartości liczbowe mają różne znaczenie w różnych laboratoriach. Wynik powinien zawierać zakres referencyjny dla konkretnego oznaczenia. Lab Tests Online zaleca, aby pacjent przedyskutował wyniki testu z lekarzem. Dodatkowe informacje na temat zakresów referencyjnych są dostępne w rozdziale  Zakresy referencyjne i ich znaczenie. 

Niskie stężenie białka całkowitego może wskazywać na zaburzenia pracy wątroby, nerek lub inne nieprawidłowości, w których białko nie jest właściwie trawione lub wchłaniane. Niskie stężenie białka całkowitego obserwuje się w stanach znacznego niedożywienia i w chorobach powodujących złe wchłanianie jak: choroba trzewna (celiakia) lub choroby zapalne jelit. Wysokie stężenia białka całkowitego obserwuje się w przewlekłych stanach zapalnych lub infekcjach jak wirusowe zapalenie wątroby lub HIV. Mogą one też być spowodowane chorobami szpiku kostnego jak szpiczak mnogi.

Niektóre laboratoria podają również wyliczony stosunek albuminy do globulin, zwany współczynnikiem albuminowo-globulinowym. Zazwyczaj stężenie albuminy jest nieco większe od stężenia globulin, więc prawidłowy współczynnik osiąga wartość nieco powyżej 1. Ponieważ różne stany chorobowe mają różny wpływ na zmiany stężenia albuminy i globulin, współczynnik ten może stanowić informację dotyczącą przyczyn zmiany w zawartości białek w ustroju. Niski współczynnik albuminowo-globulinowy może wskazywać na nadmierną produkcję globulin (np. w szpiczaku mnogim lub chorobach autoimmunizacyjnych), niewystarczające wytwarzanie albuminy (np. w marskości wątroby) lub selektywną utratę albuminy z krwiobiegu (np. w zespole nerczycowym). Wysoki współczynnik albuminowo-globulinowy wskazuje na niewystarczające wytwarzanie immunoglobulin (jak w przypadku pewnych niedoborów genetycznych lub niektórych rodzajów białaczki). W celu ostatecznego rozpoznania należy wykonać bardziej swoiste oznaczenia takie, jak badanie albuminy, enzymów wątrobowych oraz elektroforezę białek surowicy.

do góry
 

Co jeszcze należy wiedzieć? 

Zbyt długie utrzymywanie stazy podczas pobierania krwi może spowodować uzyskanie wyniku fałszywie dodatniego, stężenie białka w próbce będzie wyższe niż w krwiobiegu. Lekami wpływającymi na obniżenie stężenia białka całkowitego są między innymi estrogeny i doustne środki antykoncepcyjne.

do góry


Treść tego artykułu była ostatnio modyfikowana10.12.2012

This website is certified by Health On the Net Foundation. Click to verify. This site complies with the HONcode standard for trustworthy health information:
verify here.