Co to jest?

Wirus Zachodniego Nilu (West Nile virus, WNV) powoduje chorobę zakaźną (gorączkę Zachodniego Nilu), po raz pierwszy odnotowaną w Ugandzie (w Afryce) w 1937 r. Choroba występowała potem na Bliskim Wschodzie, w Europie Wschodniej i Zachodniej Azji, a ostatnio również w Stanach Zjednoczonych - pierwsze przypadki odnotowano w 1999 r. w Nowym Jorku. Od tego czasu wirus szerzy się w całym kraju, wywołując rosnącą liczbę zachorowań wśród ludzi: choroba występowała w większości stanów z wyjątkiem Alaski i Hawajów. Wirus Zachodniego Nilu należy do grupy wirusów chorobotwórczych zwanych flawiwirusami. Wiele z nich przenoszonych jest przez owady, zwykle komary, co powoduje zakażenia zwierząt i ludzi. Większość zakażeń u ludzi ma łagodny przebieg, ale zdarzają się przypadki ciężkie.

Zakażenie wirusem Zachodniego Nilu następuje najczęściej w wyniku ugryzienia komara. Komar może przenieść infekcję z zakażonego ptaka (zwykle kruka - ptaki te są szczególnie wrażliwe) na inne zwierzę. Liczba zachorowań najczęściej wzrasta wczesną wiosną, kiedy pojawiają się dorosłe komary, i utrzymuje się do jesieni. Ocenia się, że przeciętnie 1 na 200 komarów jest nosicielem wirusa.

Choć wirus Zachodniego Nilu zwykle nie przenosi się z człowieka na człowieka, odnotowano przypadki zakażenia w wyniku przetoczenia krwi, przeszczepu narządów i rzadkie przypadki zakażenia niemowląt przez mleko matki. W lipcu 2003 r. większość stacji krwiodawstwa w USA wdrożyła badania wykrywające wirusa w oddawanej krwi; w lipcu i sierpniu 2003 r. przebadano 2,5 miliona jednostek krwi.

Aktualne dane można znaleźć na stronach internetowych Centrum Zapobiegania i Zwalczania Chorób (Centers for Disease Control and Prevention, CDC), poświęconych gorączce Zachodniego Nilu.


 

Następna strona
Treść tego artykułu była ostatnio modyfikowana 04.01.2013

This website is certified by Health On the Net Foundation. Click to verify. This site complies with the HONcode standard for trustworthy health information:
verify here.