Co to jest?

Stwardnienie rozsiane (SM) jest przewlekłą chorobą ośrodkowego układu nerwowego ( mózgu i rdzenia kręgowego). Przebiega ze stanem zapalnym i uszkodzeniem otoczki mielinowej - warstwy lipidowej, która izoluje włókna nerwowe. Proces demielinizacji spowalnia przewodzenie sygnałów w nerwach, zaburza kontrolę nad mięśniami i powoduje różnorodne zaburzenia czuciowe, ruchowe i psychiczne. Uszkodzenia mieliny zwykle z czasem zostają naprawione i objawy ustępują, ale nawracające ataki choroby i powtarzające się procesy demielinizacji i remielinizacji prowadzą do bliznowacenia włókien nerwowych i postępującej niesprawności pacjenta.

Przyczyny SM pozostają nieznane. Uważa się, że choroba jest procesem autoimmunizacyjnym, wywołanym przez wirusy, czynniki środowiskowe i/lub związanym z  predyspozycją genetyczną. SM ujawnia się najczęściej u ludzi między 20. a 40. rokiem życia. Częściej chorują kobiety, osoby rasy białej i mieszkańcy stref klimatu umiarkowanego. W USA jest około 400 tys. pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, w Europie choruje około 500 tys., w tym w Polsce 45–60 tys. osób.  W przypadku występowania choroby w rodzinie ryzyko zachorowania wzrasta do 3%, a w przypadku bliźniąt jednojajowych ryzyko zachorowania siostry lub brata pacjenta wynosi aż 30% - przemawia to za genetycznym tłem choroby.

W USA Narodowe Stowarzyszenie Stwardnienia Rozsianego w 1996 roku wyróżniło następujące postacie przebiegu stwardnienia rozsianego:

  • nawracająco-remitującą
  • wtórnie postępującą
  • pierwotnie postępującą
  • postępująco-nawrotową

 

Następna strona
Treść tego artykułu była ostatnio modyfikowana 04.01.2013

This website is certified by Health On the Net Foundation. Click to verify. This site complies with the HONcode standard for trustworthy health information:
verify here.