Co to jest?

Choroby przysadki mózgowej charakteryzują się nadmiarem lub niedoborem jednego lub kilku hormonów przez nią wytwarzanych i/lub, w przypadku nowotworu przysadki, objawami spowodowanymi uciskiem na sąsiadujące tkanki. Przysadka mózgowa to gruczoł wielkości ziarenka grochu, znajdujący się w centralnej części głowy, za zatokami przynosowymi, w dolnej części mózgu poniżej podwzgórza. Podwzgórze i przysadka stanowią część układu wydzielania wewnętrznego, czyli grupy gruczołów wytwarzających i regulujących wytwarzanie hormonów działających na tkanki w organizmie ludzkim. Podwzgórze powiązane jest z mózgiem i układem nerwowym. Rejestruje zapotrzebowanie organizmu na dany hormon i stymuluje przysadkę do rozpoczęcia lub zwiększenia jego wytwarzania.

Przysadka składa się z części przedniej i tylnej. W części przedniej wytwarzany jest hormon wzrostu (GH), adenokortykotropina (ACTH), hormon tyreotropowy (TSH), hormon luteinizujący (LH), hormon pobudzający pęcherzyki (FSH) i prolaktyna. Hormony te kontrolują przyrost masy kostnej i masy mięśniowej, reakcję organizmu na stres, stężenie glukozy we krwi, wskaźnik przemiany materii (tempo, w jakim organizm zużywa energię), rozwój drugorzędowych cech płciowych, płodność oraz laktację. Oddziałują one na docelowe tkanki w organizmie, takie jak tarczyca, nadnercza, jajniki u kobiet i jądra u mężczyzn, wytwarzające własne hormony. W tylnej części przysadki wydzielana jest oksytocyna i wazopresyna (inaczej ADH), wytwarzane w podwzgórzu. ADH kontroluje ilość wody wydalanej przez nerki, co pozwala na regulację równowagi wodnej w organizmie. Oksytocyna stymuluje skurcze macicy w trakcie porodu, a u matek karmiących odpowiada za uwalnianie mleka w czasie karmienia.

 


 

Następna strona
Treść tego artykułu była ostatnio modyfikowana 12.12.2012

This website is certified by Health On the Net Foundation. Click to verify. This site complies with the HONcode standard for trustworthy health information:
verify here.