Do wylewu dochodzi w sytuacji, gdy dopływ krwi do którejś części mózgu zostaje nagle odcięty lub ograniczony. Ma to wpływ na funkcje organizmu kontrolowane przez tę część mózgu. Jeżeli którykolwiek organ, w tym również mózg, pozostaje bez dopływu krwi i tlenu, jego komórki ulegają uszkodzeniu lub obumierają. Wprawdzie pewne uszkodzenia są odwracalne, ale obumarcie komórek mózgowych jest trwałe i zazwyczaj prowadzi do kalectwa.

Istnieją trzy główne rodzaje wylewu:
1. Zakrzepowy - najczęstszy, spowodowany przez skrzep, który nie może przedostać się przez tętnicę, ponieważ może ona być zablokowana przez płytkę miażdżycową (tłuszcz) nagromadzoną w naczyniach krwionośnych (zazwyczaj szyjnych) i tamować przepływ krwi.
2. Zatorowy - spowodowany przez skrzep, który utkwił w naczynku krwionośnym w mózgu. Skrzep ten powstaje w innej części ciała, zazwyczaj w sercu i przemieszcza się swobodnie dopóki nie dotrze do małych naczynek krwionośnych w mózgu, gdzie zostanie zablokowany.
3. Krwotoczny - może być spowodowany pęknięciem naczynka krwionośnego, powodując nagromadzenie krwi w mózgu. Przyczyna może być wewnętrzna - tętniak, czyli słaby punkt w ścianie tętnicy albo zewnętrzna - czyli uraz głowy. Tętniaki często spowodowane są wadami wrodzonymi lub nadciśnieniem. Wylewy krwotoczne są najpoważniejsze i często kończą się zgonem pacjenta. Szansa na powrót do zdrowia jest dużo mniejsza niż w przypadku dwóch pierwszych typów.

Istnieje wiele czynników ryzyka powstania wylewu. Są to między innymi:
Główne czynniki ryzyka:

• nadciśnienie
• choroba niedokrwienna i inne choroby serca
• cukrzyca.

Inne czynniki ryzyka:

• niedokrwistość sierpowata
• migrenowe bóle głowy
• zespół antyfosfolipidowy
• przyjmowanie kokainy
• wysoki poziom cholesterolu
•  palenie tytoniu.

Większość wylewów poprzedzona jest jednym lub większą ilością mini-wylewów (zwanych przemijającymi atakami niedokrwiennymi lub w skrócie TIA), po których pacjent natychmiast powinien udać się do lekarza.

Najczęstsze objawy wylewu to: 

•  nagłe drętwienie, osłabienie lub paraliż twarzy, ręki lub nogi - zazwyczaj po jednej stronie ciała
• utrata mowy lub kłopoty z mówieniem lub rozumieniem
• gwałtowna utrata ostrości wzroku, utrata równowagi lub silny, niewyjaśniony ból głowy.

Obecnie rozpoznanie wylewu odbywa się głównie w oparciu o badania pozalaboratoryjne, lecz w opracowaniu są również testy laboratoryjne.
Leczenie zależy od tego, które części ciała i do jakiego stopnia zostały dotknięte wylewem. We wczesnych stadiach wylewów spowodowanych przez skrzepy krwi stosować można leki przeciwzakrzepowe (jak w przypadku ataków serca). Często stosuje się leki przeciwdrgawkowe w połączeniu z innymi formami leczenia. Bardzo ważne jest, aby w przypadku wystąpienia objawów mogących wskazywać na wylew jak najszybciej udać się do lekarza.

*BRPAGE*

UWAGA: Wymienione poniżej adresy stron internetowych, są źródłami uzupełniającymi. W celu obejrzenia kompletnej listy źródeł wykorzystanych w tworzeniu tej strony, kliknij tu

Linki do stron obcojęzycznych:

American Stroke Association