Chlamydioza jest chorobą przenoszoną droga płciową. Zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis często  nazywane jest "cichą epidemią", ponieważ występuje powszechnie, ale wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że są zakażone. Chorobę tę można łatwo wyleczyć przy pomocy antybiotyków, jednak nieleczona może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia.

Istnieje ponad 20 znanych chorób przenoszonych drogą płciową. Niektóre z nich wywołują objawy, z którymi należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Jednak inne mogą mieć ukryty przebieg a  osoba zakażona może nie zaobserwować u siebie żadnych objawów choroby. Dlatego ważne jest, aby osoby aktywne seksualnie wykonywały badania w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową. Poza chlamydiozą, do częstych chorób tego rodzaju należą:

• Rzeżączka: zakażenie bakteryjne, w początkowej fazie choroby może powodować niewielkie upławy lub wydzielinę z prącia lub odbytu. Nieleczona może prowadzić do niepłodności i innych powikłań. Rzeżączkę można leczyć antybiotykami.
• Kiła: bakteryjna choroba zakaźna, która łatwo można przeoczyć. Pierwszym objawem jest niebolesny pęcherzyk lub owrzodzenie (zmiana pierwotna), które po pewnym czasie zanika. Kiłę można leczyć antybiotykami. Nieleczona może trwać latami, może rozprzestrzeniać się na cały organizm i powodować poważne uszkodzenia narządów wewnętrznych.
• Rzęsistkowica: rzęsistek pochwowy (Trichomonas vaginalis) jest mikroskopijnych rozmiarów pasożytem; zakażenie nim może powodować objawy, ale może też przebiegać bezobjawowo. Istnieją skuteczne sposoby leczenia.
• Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (human papillomavirus, HPV): w Stanach Zjednoczonych jest jedną z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. HPV może atakować narządy płciowe, powodując kłykciny kończyste (brodawki płciowe); wykazano też związek zakażeń HPV z rozwojem raka szyjki macicy. Wczesne wykrycie choroby może zmniejszyć ryzyko nowotworu.
• Opryszczka narządów płciowych: zakażenie wirusem opryszczki powoduje okresowe pojawianie się pęcherzyków w okolicy narządów płciowych. Wirus pozostaje w organizmie osoby zakażonej przez całe życie, dostępne są jednak leki przeciwwirusowe, które pozwalają skrócić czas trwania objawów.
• Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) typu B i typu C: zakażenia wirusowe, które mogą być przenoszone na drodze kontaktów seksualnych. Wirusy HBV i HCV atakują wątrobę i mogą poważnie ją uszkodzić. WZW można leczyć interferonem, ale leczenie może powodować poważne skutki uboczne.
• Zakażenie wirusem nabytego niedoboru odporności (human immunodeficiency virus, HIV): jest związane z rozwojem AIDS. Wirus atakuje i uszkadza pewien rodzaj białych krwinek (limfocyty T pomocnicze), które są częścią układu immunologicznego. Wraz ze spadkiem liczby tych komórek obniża się zdolność organizmu do zwalczania zakażeń. Ostatecznie choroba prowadzi do śmierci. Nie ma możliwości jej wyleczenia, jednak wczesne rozpoznanie pozwala wdrożyć leczenie, które przedłuża życie.

Osoba zakażona powinna poinformować o tym fakcie partnera (partnerów), z którymi w ostatnim czasie utrzymywała kontakty seksualne, aby oni również poddali się leczeniu. W niektórych stanach pracownicy publicznej służby zdrowia kontaktują się z osobami, u których niedawno wykryto zakażenie chlamydią lub rzeżączką, aby upewnić się, że osoby te przeszły leczenie i aby zebrać dane ich partnerów seksualnych i poinformować ich o konieczności wykonania badań i podjęcia leczenia.

Więcej informacji na stronach internetowych:

National Institute of Allergy and Infectious Diseases
Statistics on STDs
American Social Health Association
Planned Parenthood