Zespół przewlekłego zmęczenia (CFS)


Inne określenia: Chroniczne zmęczenie i zespół dysfunkcji immunologicznej


Co to jest?

Charakterystycznym objawem zespołu przewlekłego zmęczenia (ang. CFS) jest skrajne i obezwładniające poczucie wycieńczenia. Osoby cierpiące na CFS źle śpią i budzą się zmęczone. Często miewają bóle głowy, mięśni oraz stawów, bolące gardło, problemy z koncentracją i pamięcią. Natężenie i rodzaj objawów może się zmieniać z dnia na dzień. W czasie, gdy natężenie objawów jest niewielkie, chory jest w stanie funkcjonować niemalże prawidłowo, natomiast podczas   "gorszego dnia" może być niezdolny do wstania z łóżka.

Zespół przewlekłego zmęczenia niegdyś lekceważąco nazywano  "grypą yuppie" i uważano, że jest to połączenie depresji, stresu i wypalenia występującego u młodych kobiet rasy białej, pochodzących z wyższych warstw społecznych. Obecnie wiadomo, że CFS występuje na całym świecie, u osób w każdym wieku, niezależnie od rasy i płci. Uważa się, że choroba występuje cztery razy częściej u kobiet, niż u mężczyzn, wynikać to może z faktu, że kobiety częściej zgłaszają lekarzowi swoje objawy, i to wydaje się powszechne 40. a 60.  rokiem życia.

Znużenie, ból oraz inne, liczne objawy, które są związane z CFS mogą być frustrujące zarówno dla pacjenta, jak i lekarza. Objawy często sprawiają, że pacjent jest nieszczęśliwy, jednak nie powodują widocznych, mierzalnych nieprawidłowości. Z tego powodu niektórzy sceptycznie podchodzą do istnienia CFS, mimo, iż większość znaczących organizacji zdrowotnych uznaje CFS jako odrębną jednostkę chorobową. Niektórzy lekarze przypisują objawy swoich pacjentów depresji lub przeżywanemu stresowi, bądź uważają, że są to objawy innej nierozpoznanej jeszcze choroby czy zaburzenia. Wprawdzie niektórzy pacjenci z CFS cierpią również na depresję, jednak nie dotyka ona wszystkich chorych. Depresja towarzyszy temu schorzeniu tak samo często, jak i innym chorobom przewlekłym.

Istnieje wiele chorób, zaburzeń oraz stanów klinicznych, które mogą powodować, lub objawiają się krótkotrwałym lub przewlekłym zmęczeniem. Należą do nich niedoczynność tarczycy, mononukleoza, zaburzenia natury psychologicznej, zaburzenia łaknienia, nowotwory, choroby autoimmunizacyjne, infekcje, nadużywanie narkotyków lub alkoholu, reakcja na przyjmowane leki oraz niewystarczająca ilość nieprzerwanego snu. W takich przypadkach można ustalić i leczyć powód występowania zmęczenia. Należy jednak pamiętać, że ani krótkotrwałe, ani przewlekłe zmęczenie nie jest równoznaczne z zespołem przewlekłego zmęczenia i należy te dwa stany rozróżniać.

 


 

Następna strona
Treść tego artykułu była ostatnio modyfikowana 27.11.2012

This website is certified by Health On the Net Foundation. Click to verify. This site complies with the HONcode standard for trustworthy health information:
verify here.